Gezocht: een (seks)leven

Tekstbureau Schreifkunst, Wendy Louise, schrijven

‘Wen, je schrijft niet meer!’ Mijn allereerste appje van de dag bevatte deze angstige constatering. Het bloed op mijn toetsenbord en de eeltlaag op mijn vingertoppen bewees echter het tegendeel. Ik schrijf me de builenpomperompompom, ik tik me de vinkentralalalalaa, hoezo schrijf ik niet meer?

Lees verder “Gezocht: een (seks)leven”

2017, ik lust je rauw!

Wendy Louise, ik vertrek ooit, 2017, nieuwjaar, nieuwjaarswensHa fijn, het is weer zover. De tijd van jaaroverzichten en terugblikken. Lekker opsommen wie er allemaal dood zijn gegaan in 2016, wat voor vreselijke nieuwsberichten de revue passeerden en welke onzin Sylvana dit jaar heeft uitgekraamd. Doorgaans ben ik zeker een fan van terugkijken maar dit jaar doe ik er niet aan mee. Ik kijk vooruit, ik wil vooruit! En een beetje snel ook. 

Lees verder “2017, ik lust je rauw!”

Maybe baby

Wendy Louise, blog‘Babylijkje blijkt een jongetje’… De leader van Hart van Nederland dendert door de speakers van mijn tv terwijl het voelt alsof mijn hart wordt overreden door een trein. Wat drijft een moeder, want dat ben je zodra je een kind op de wereld zet, tot het vermoorden van haar eigen vlees en bloed? Hoe ver ben je gezonken op het moment dat je een pasgeboren baby in een tas propt en het in een natuurgebied achterlaat? Waarom doe je zoiets?

Lees verder “Maybe baby”