Vrienden bij keuze 

Wendy Louise, blog, Wendy's WereldTijdens een lunch met een nieuwe collega, viel me op dat ze alleen sprak over haar vader. ‘Heb je geen moeder meer?’ vroeg ik haar. Waarop ze mij vertelde dat haar moeder overleed toen zij eenentwintig was. Ik slikte. Toen ik eenentwintig werd besloot ik mijn moeder te verlaten. Ik verhuisde naar Spanje en ging het avontuur tegemoet. Ik dacht er niet eens over na dat mijn moeder ooit zou sterven.

Een paar weken geleden is mijn vader geopereerd. Hij kreeg een halve nieuwe knie. Halve zool, halve knie, moet de chirurg hebben gedacht. Want dat hij goed gek is, die vader van mij, weet iedereen die hem langer dan vijf minuten kent. Onrespectloos dat ik mijn pa goed gek noem. Ben je mal? De band die ik met mijn ouders heb is te vergelijken met de band tussen beste vrienden.

Ik realiseer me hoe bijzonder het is dat ik mijn ouders nog steeds bij me heb. Zeker eens per week komen we bij elkaar om te eten, drinken en lachen. ‘Ik weet precies wanneer jullie dochters er zijn’, zei de buurvrouw laatst. ‘Dan lachen jullie nog harder dan gewoonlijk.’ We maakten samen mooie herinneringen. Al hadden we het vroeger niet breed, we gingen iedere zomer op vakantie. Met een vouwwagen reden we naar Spanje waar we genoten van qualitytime met zijn viertjes.
Onze liefde voor Spanje is er met de paplepel ingegoten. Niet zo gek dus dat onze ouders in het project van ons leven niet mogen ontbreken. Als wij vertrekken, gaan zij mee. De winter van je leven doorbrengen op een plek waar het altijd zomer is. Het zou toch geweldig zijn als wij dat onze ouders kunnen teruggeven?

Dat dit de enige reden is waarom we pa en ma willen meenemen naar Andalusië vindt men moeilijk te geloven. Doordat we met onze plannen in de publiciteit komen, krijgen we reacties van vreemden. Negen van de tien zijn hartverwarmend maar er zit wel eens een ‘hater’ tussen. Vooral de reacties op onze crowdfundactie logen er niet om. Ze hebben stuk voor stuk geen idee waarover ze praten dus ik leg alles naast me neer. Behalve een. ‘Belachelijk die twee kippen die geld ophalen voor hún droom! Ze schijnen nog van goede afkomst te zijn ook.’ Die stak.

In mijn woordenboek betekent ‘van goede afkomst zijn’ namelijk pingping. Dewalkman, Wendy Louise, Wendy's Wereld, blog eerste walkman? Ja, die hadden wij (ik heb er nog pijn in mijn schouder van). Omdat Don Ron vier weken lang avonddiensten draaide en vervolgens zijn zuurverdiende extraatje neertelde bij Megapool. Een opmaakpop? Natuurlijk kregen we die. Maar niet de echte, haar goedkopere zusje was ook prima. Mama werkte daar wel een maandje extra voor. Dat ze ’s middags als wij uit school kwamen wél thuis was en we onder het genot van koekjes en thee de dag bespraken, zorgde ze ook voor.
Nee, van goede afkomst zijn wij dus niet.
Tenzij van goede afkomst tegenwoordig betekent: ‘Opgegroeid in een liefdevol gezin, met hardwerkende ouders die zichzelf wegcijferden voor het geluk van hun kinderen’. Dan zijn we van de allerbeste afkomst.

Advertenties

Een gedachte over “Vrienden bij keuze 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s