Mag het een onsje meer zijn?

Wendy Louise, Wendy Louise blog, Wendy's WereldDaar gingen we. Acht vrouwen naar een ‘vrouwen event’. Met grote vrees voor het mogelijk hoge feministische gehalte van de avond, wankelden we op onze hakjes over de Amsterdamse keitjes. Giechelig nerveus voor wat komen zou.

De lezing van een seksuoloog kwam tegelijk met het derde wijntje. Geen wijntje te vroeg. Ze had ons niets nieuws te vertellen. ‘Wie komt ons seksbeesten wat vertellen’ lalden we als volleerde Kim Hollanders.
Maar daar was de styliste…
We waren op slag stil. Eerst kregen we te horen welk kapsel het best bij de vorm van het hoofd past. Zakspiegeltjes popten spontaan uit de clutches. ‘Welke vorm heeft mijn hoofd’ gonsde het door de zaal. ‘Gewoon rond, toch?’ vroeg blonde vriendin M, paniek in haar ogen. Ik wist tot dan toe ook niet beter of mijn hoofd was rond, maar er ging een wereld voor me open. Hartvorming, ovaal, langwerpig, bijna niemand schijnt dus een rond hoofd te hebben.
We bestelden nog een rondje. Wijn welteverstaan, dat glaasje water tussendoor sloegen we even over.

‘Dan gaan we nu verder met het…’ de styliste bouwde de spanning op. ‘… het figuur.’
Daar waren we al bang voor. ‘Oh’, hoorde ik mijn tante kreunen, terwijl ik op de automatische piloot mijn buik introk. Een reflex dat door de loop der jaren zo natuurlijk als ademhalen werd.
We moesten goed naar onszelf kijken (Nee, niet naar elkaar. Met dat bekritiseren van een ander moest het maar eens afgelopen zijn) en vaststellen welke vorm ons lichaam heeft.
Er was een pilaar- en een zandloperfiguur. Maar ook de cello, kegel, baksteen en vaas kwamen voorbij. Tot slot waren daar nog de lollipop en het peerfiguur.
‘Mannen hebben het toch maar gemakkelijk hè?’, verzuchtte vriendin C. ‘Die worden alleen maar mooier naarmate ze ouder worden. Grijs? Heerlijk interessant! Bierbuikje? Super schattig! En wij maar analyseren en puzzelen, zodat we tenminste nog een beetje schappelijk voor de dag komen.’

Het zette me aan het denken. Had C gelijk? Is het algemeen geaccepteerd dat mannen grijs, kaal en dik worden? Sterker nog, vallen we daar als vrouw juist op naarmate we ouder worden? Persoonlijk heb ik niks met kaal, maar ik heb een vriendin waarvan de schaamlipjes spontaan gaan klapperen bij de aanblik van een kale kerel. Of zijn hoofd nou ovaal, hartvormig of vierkant is. En neem George Clooney en Viola Holt. Bij de aanblik van good-old grey-haired George roepen we spontaan What else? maar van grijze dakduif Viola gaat geen piem meer steigeren. Waarom zijn de jaren de man wel goedgezind en doen wij vrouwen er alles aan om ‘het verval’ te verbloemen?

‘Ik ben dus een peer’, besloot vriendin M, ‘maar ik heb een sinaasappelhuid!’ Cellulitis, nog iets waar mannen geen last van hebben. Wat is het toch oneerlijk verdeeld. ‘Oneerlijk Wen?’ sprak Kim in al haar wijsheid. ‘Weet je wat er bij mannen gebeurt als ze ouder worden? Hun balzak groeit en zakt uit… tot ie groter is dan hun lul!’ Acht kakelende kippen waren op slag stil. Er werd druk gevisualiseerd en hier en daar verscheen er een glimlachje rond de lippen.
Het is kiezen tussen een hangzak of een combinatie van borsten als op z’n kop hangende aubergines, billen als kokosnoten en een buik als een overrijpe pompoen? Doe mij dan die hele groentestal maar!

Advertenties

Een gedachte over “Mag het een onsje meer zijn?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s