Een afspraakje met de huisarts

mens-erger-je-nietDe assistente is nog steeds in gesprek. U bent beller nummer… DRIE (uitgesproken zoals alleen een computerstem cijfers kan opnoemen). Indien uw toestand wijzigt in… SPOED (yep, weer die computer-invoeg-woorden-tool) drukt u dan nu op… EEN.’ Zomaar een doordeweekse dag, even de dokter bellen voor een afspraak. Ik leg mijn hand op mijn hart en adem diep in. Je wilt tenslotte geen hoge bloeddruk overhouden aan een telefoontje naar de huisarts, of all people.

Het begon een jaar of tien geleden. In de wachtkamer van de huisarts lagen bergen foldertjes, je kon er gewoonweg niet omheen. Dus pakte ik er een. ‘Vanaf nu mag u nog maar met één klacht op het spreekuur komen. De afspraken mogen niet langer duren dan tien minuten.’ Apart. Ik voelde hoe mijn nekharen wilden protesteren maar begon te lachen. ‘Zo’n foldertje hè?’ Vatte de look-a-like van Ma Flodder, naast mij in het volgende plastic wachtkamerstoeltje gepropt, mijn gelach op als uitnodiging tot reageren. ‘Het moet hier toch niet achterlijker worden! Wat nou als ik niet kan ontspannen hè? Gaat er dan na tien minuten een bel en word ik met die eendenbek nog bengelend uit mijn punani de straat op gestuurd?!’

Het beeld was te walgelijk voor woorden maar Nelly Freida had wel een punt. Je fixt tegenwoordig eerder een date met Brad Pitt dan met de huisarts. Timemanagement in de dokterspraktijk?
Waar trekken we de grens?
‘Maak maar dicht, de tijd voor deze operatie zit erop. Die moet maar terugkomen’ wanneer er complicaties optreden tijdens een operatie en een standaard blindedarmpje verwijderen wat langer duurt dan de gemiddelde vijfenveertig minuten? Of nee, laten we een strippenkaart (die mist iedereen toch zo) bedenken voor het ziekenhuis. Voor ieder kwartier op de OK twee strippen stempelen aa-uu-bee.

De assistente is nog steeds in gesprek. U bent beller nummer WEE (twee, maar doordat het nummertjes-bandje te laat wordt ingezet valt de ‘tû’ weg). ‘Indien uw toestand wijzigt in… SPOED… drukt u dan nu op… EEN.’ Bellen met de huisarts heeft tegenwoordig meer weg van een spelletje Mens-erger-je-niet. Dit kan toch niet goed zijn voor je gezondheid? En nadat je er dan eindelijk doorheen komt, het vragenvuur van de assistente overleeft en tien minuutjes lang wordt ontboden bij de goede dokter, komt het allerleukste. De apotheek.
Sinds ze daar reisjes en bonussen krijgen voor ieder eigen merk medicijn dat er wordt verkocht, is het een waar gevecht ‘merk-medicijnen’ te scoren. Als een junk, hunkerend naar pure heroïne, sta ik daar telkens weer te bedelen om pillen van Bayer.

De assistente is nog steeds in gesprek. U bent beller nummer WEE’ Wat? Nog steeds beller nummer wee-zonder-tee? ‘Indien uw toestand wijzigt in… SPOED… drukt u dan nu op… EEN.’
Zal ik het gewoon doen?
Spoed is toch ook maar een relatief begrip?
Ik druk op 1.
Het is op dit moment erg druk. Omdat de wachttijd te lang is, kunnen wij u niet in de rij plaatsen. De verbinding wordt nu verbroken. Onze excuses voor het ongemak.’

Tuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuut.
Tijdstip van overlijden: veertien uur drieëndertig.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s