Over kale poezen en Duitse dozen

duitsedozenkleinToen ik nog een schaamhaarvrij Wendietje was, ging er een leuke mop in de rondte. Er wordt aangebeld bij een vrouw die net onder de douche vandaan komt. Ze besluit in haar nakie door het gluurgaatje in de deur te kijken wie er voor de deur staat. Precies op dat moment kijkt de postbode door de brievenbus naar binnen en zegt: ‘Hee krullenbol, is je moeder thuis?’


Helemaal in een deuk lag ik altijd om die mop. En maar kijken, telkens als ik naar de wc ging, of er bij mij al wat groeide. Ik kon die haren er wel uit kijken, ik wilde ook een krullenbol! Nu zou ik willen dat ik ze juist weg kon kijken. De evolutie eikel die vrouwelijke beharing heeft bedacht hadden ze moeten onthoofden! Totaal nul nut heeft die begroeiing toch?

En dan het allergrootste vraagstuk: welk modelletje zal ik mezelf aanmeten voor de meest flitsende flamoes? Helemaal kaal? Jeuken dat het doet na een paar dagen als het weer gaat groeien! Erg charmant een kruis krabbende chick… Vriendin C, normaal een bescheiden streepjes drager, toonde tijdens een sauna bezoek ineens een volle, krullende driehoek. ‘Wat heb jij een jungle op je poes!’, riep ik verschrikt uit, waarop zij de illustere woorden sprak: ‘Wen, ik ben wat aangekomen, maar met een grotere mat voor de deur lijkt je buik dunner.’ Precies het tegenovergestelde van vriend C, die beweert juist al zijn schaamhaar af te scheren om zo zijn petieterige piem wat groter te laten lijken.

We hebben het er maar druk mee. Nee dan onze oosterburen, de Duitse dames. Misschien hebben zij tegenwoordig ook de scheermesjes en ladyshavers  ontdekt, maar gedurende mijn Spaanse carrière kan ik je verzekeren dat niet één Fraulein van rasieren had gehoord. De aanblik van glimmende grotlianen vanuit een hotpants tijdens de grondoefeningen van een van mijn aerobicslessen, staat al jaren op  mijn netvlies gebrand. Of die keer dat er een aantal Duitse deernen meedeed in een dansshow. Overdag hadden we geoefend met T-shirts aan, maar ’s avonds werden ze in dansoutfits gehesen, jawel zonder mouwen…  Op het moment dat de armen omhoog gingen, leek ons dartele dansje meer op een Javaanse Jongens reclame!

En zo houdt het ons bezig, to shave or not to shave? En nog belangrijker: how to shave? Er bestaan zelfs scheersjabloontjes. Hartjes voor Valentijnsdag, maar ook pijltjes.
Pijltjes? Ja pijltjes! Waarschijnlijk om de weg te wijzen in die zwaar beboste Duitse schaamstreken: bei der Pfeil nach unten.

Advertenties

2 gedachtes over “Over kale poezen en Duitse dozen

  1. Frans Schulze

    Geweldig Wendy, dat mijn middelbare-school vriendinnetje zo’n verbaal begaafde dochter zou baren uit haar, misschien wel tijdelijk geschoren driehoekje, had ik eind jaren 50 nooit kunnen bevroeden. Door jouw schrijfsels wordt “ouder worden” toch nog leuk en herkenbaar.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s