Zegt de ene hond tegen de andere…

glazenwasserSamenwonen met je zus is leuk! De drankenkast is altijd gevuld, je grijpt nooit mis als je tampons of condooms nodig hebt en je hoeft niet naar Studio Sport te kijken. Het grote voordeel van samenwonen met een andere vrijgezelle vrouw vormt wel meteen het grootste nadeel, beide gezellig ‘vrijgezellig’ zijn. Je voelt je nooit eenzaam of alleen, maar je bent ook bijna nooit even alleen. Dat kan wel eens een probleem zijn.

Zo had Kim een tijdje geleden een vriendje. Ze gingen een paar keer uit eten en leuke dingen doen, maar wilden nu wel eens het allerleukste ding doen wat je doet als je verliefd bent. Precies, samen een trui breien. Maar vriendje had ook een roommate, dus was er sprake van een locatieprobleem. Omdat ze de tijd van de achterbank van de auto nu echt ontgroeid is en het Hollandse klimaat zich niet leent voor een robbertje seks on the beach, moest er een andere oplossing worden gezocht. Die diende zich aan. Kim en vriendje hadden beiden op dezelfde dag een avonddienst, ondergetekende was de hele dag weg, dus bingo: locatieprobleem opgelost. Omdat het niet zo vaak voorkomt dat Kim een avonddienst werkt, vroeg ma of ze zin had om die dag een kopje thee te komen drinken. Kim vertelde haar dat ze had afgesproken met vriendje om te gaan ‘lunchen’.

Dus zo geschiedde het dat op een mooie, zonnige dag mijn pa en ma aan de koffie zaten en mijn vader zich herinnerde dat het al een tijdje geleden was dat hij de ramen had gelapt. ‘Ach, weet je wat Ron,’ zei mijn moeder, `laat onze ramen nog maar even zitten, ga lekker de ramen lappen bij die meiden. Wen is aan het werk en Kim is lunchen met dat nieuwe vriendje. Leuke verrassing als ze vanavond thuiskomen, die meiden werken zo hard’. Ze wisten toen nog niet dat juist zij degenen waren die verrast zouden worden…
Kim lag net na te genieten, zich misschien wel aan het opladen voor de volgende ronde, toen er gerommel klonk bij de voordeur. In no time schoot ze in haar badjas, rende naar de keuken en drukte haar gezicht tegen het raam om een blik op de voordeur te werpen. Naast de emmer, spons en wisser op de grond, stond pa. Klaar om naar binnen te stappen. Pa keek Kim recht in de ogen, had een nanoseconde nodig om te beseffen wat er aan de hand was, waarna zijn hoofd van lijkbleek, via vuurrood naar pimpelpaars kleurde. Onder het mompelen van een `O, oh, sorry…’ pakte hij zijn emmertje weer op en maakte zich uit de voeten.

De volgende dag zat er een kaartje bij de post, voor Kim. Op de voorkant van de kaart een foto van twee hondjes, lief met hun neusjes tegen elkaar gedrukt.
Boven de hondjes stond de tekst: Zegt de ene hond tegen de andere…
Binnenin, in het handschrift van mijn vader: ‘Zeg, wat wil jij voor de lunch?!’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s